Oto, co pi­sze o swo­jej pra­cy ar­ty­sta, któ­ry stwo­rzył ory­gi­nal­ny wy­gląd „Dra­go­na­”:
Sty­li­zo­wa­ny na hisz­pań­ski XVII­-wiecz­ny ga­le­on ude­ko­ro­wa­ny jest rzeź­ba­mi, pła­sko­rzeź­ba­mi i re­lie­fa­mi w kon­wen­cji ba­ro­ko­wej.
Pierw­szo­pla­no­wą rzeź­bą jest ga­lion, czy­li fi­gu­ra umiesz­czo­na na dzio­bie, pod buksz­pry­tem. Przed­sta­wia ona an­tycz­ne­go wo­jow­ni­ka prze­szy­wa­ją­ce­go trój­zę­bem skrzy­dla­te­go smo­ka. Po­sta­ci smo­ków czę­sto umiesz­cza­no na okrę­tach wo­jen­nych, po­cząw­szy od śre­dnio­wie­cza. Sym­bo­li­zu­ją ener­gię, si­łę i ma­ją od­stra­szać prze­ciw­ni­ka a tak­że złe du­chy­.
W przy­pad­ku „Dra­go­na” chcia­łem po­ka­zać wspa­nia­łość czło­wie­ka, któ­ry jest w sta­nie ujarz­mić po­two­ra. Inne, rów­nież sym­bo­licz­ne zna­cze­nie tej sce­ny, to uka­za­nie moż­li­wo­ści wal­ki we­wnętrz­nej ze swo­imi sła­bo­ścia­mi, lę­ka­mi i złem kry­ją­cym się w każ­dym czło­wie­ku­.
Wi­ze­ru­nek smo­ka po­ja­wia się w róż­nych czę­ściach ga­le­onu — pła­sko­rzeź­by (sny­cer­ka)) — na dol­nym ba­rze, na wy­koń­cze­niach okien, w me­blach, ar­ma­tach, rzeź­ba­ch-pod­po­rach.
Po­dob­ny, od­stra­sza­ją­cy cha­rak­ter ma­ją masz­ka­ro­ny (ma­ski)) na kla­pach ar­mat­nich.
Z więk­szych rzeźb znaj­du­ją­cych się w czę­ści ru­fo­wej jest ry­cerz z pro­por­cem, jak­by przed­stwi­cie­lem zbroj­nej, chrze­ści­jań­skiej Eu­ro­py, z okre­su od­kryć i pod­bo­ju No­we­go Świa­ta — na le­wej bur­cie oraz pół­-wo­jow­nik — pół­-a­nioł — na pra­wej.
Na kra­wę­dziach umie­ści­łem fi­gu­ry sy­ren — jed­na mę­ska, jed­na żeń­ska — jak­by ślad wy­obra­żeń daw­nych że­gla­rzy i od­kryw­ców o ta­jem­ni­czych isto­tach mor­skich.
Zna­leźć moż­na też ele­men­ty ar­chi­tek­to­nicz­ne, ta­kie jak nad­pro­ża, pi­la­stry, rzy­ga­cze, tral­ki, ka­ria­ty­dy, fi­la­ry, gzym­sy­.
Pod po­kła­dem głów­nym jest po­miesz­cze­nie, któ­re na­zwa­łem „zbro­jow­nia” są tam umiesz­czo­ne tro­fea bi­tew­ne, becz­ki z pro­chem, kule ar­mat­nie a tak­że skarb z kosz­tow­no­ścia­mi i skrzy­nia z na­rzę­dzia­mi cie­śli okrę­to­we­go­.
Na „Dra­go­nie” trud­no do­szu­ki­wać się ele­men­tów żyw­cem prze­nie­sio­nych z daw­nych au­ten­tycz­nych wzo­rów. Wszyst­ko jest wy­two­rem mo­jej wy­obraź­ni, za któ­rą bio­rą peł­ną od­po­wie­dzial­ność.
Sła­wo­mir Cu­piał